Typegoedkeuring en certificering: veilige accu herkennen

Niet elke accu is even veilig. Met de juiste keurmerken en een paar controlepunkten kun je een groot deel van de risico's uitsluiten. Dit is waar je op moet letten.

Van CE tot UN38.3: de belangrijkste keurmerken

Bij accu's zie je vaak de CE-markering, maar dat is lang niet het enige keurmerk dat telt. Veel mensen denken dat CE staat voor 'goedgekeurd', maar het is een productverklaring van de fabrikant. Voor accu's zijn specifieke normen belangrijker: UN38.3 is een VN-vereiste voor het veilig vervoeren van lithium-ionaccu's. Deze test omvat onder andere schok-, trillings- en kortsluitproeven. Een accu met een geldig UN38.3-rapport is al veel veiliger dan een zonder. Daarnaast zijn er normen zoals IEC 62133, die de veiligheid van lithium-ion-cellen voor draagbare toepassingen regelt. In Nederland zijn deze normen niet verplicht, maar erkende merken laten hun accu's vrijwillig testen.

Hoe herken je een echte CE-markering?

Een echte CE-markering is niet gewoon een logo's dat erop staat. De afkorting moet gevolgd worden door het nummer van een aangemelde instantie, bijvoorbeeld 'CE 0123'. Dat nummer geeft aan dat er een onafhankelijke controle heeft plaatsgevonden. Bij een neppe CE-markering ontbreekt dit nummer vaak of is het fout gespeld. Let ook op de grootte: de letters moeten even hoog zijn en minimaal 5 mm. Controleer verder of de fabrikant een EU-conformiteitsverklaring meestuurt. Als die ontbreekt of vaag is, is de kans groot dat het product niet aan de Europese veiligheidsnormen voldoet.

Praktijktest: zo check je een accu voor koop

Wettelijke regels in Nederland: wat is verplicht?

In Nederland mogen e-bike-accu's niet zomaar worden verkocht. Volgens de Wet milieubeheer moeten accu's zijn voorzien van een recyclingbijdrage en aangemeld bij een producentenverantwoordelijkheid. Daarnaast geldt dat accu's voor gebruik in e-bikes onder de laagspanningsrichtlijn vallen. Die richtlijn stelt eisen aan de veiligheid, maar het is aan de fabrikant om die na te leven. Toezicht daarop is lastig, omdat accu's vaak online vanuit Azië worden besteld. De RDW houdt zich niet bezig met accu's maar met de fiets als voertuig. Als consument kun je het beste kiezen voor bekende merken die al jaren actief zijn in Europa.

Risico's van niet-gecertificeerde accu's

Een accu zonder certificering is niet per definitie brandgevaarlijk, maar de kans op een ongeluk is groter. Slechte cellen kunnen oververhit raken, eenvoudig beschadigen of leiden tot een interne kortsluiting. Bovendien is de kans op een snelle kwaliteitscontrole kleiner. In gevallen van brand werd vaak vastgesteld dat de accu niet voldeed aan minimale eisen. Als je een goedkope accu koopt bij een webshop zonder adres in Europa, heb je ook geen garantie of verhaal achteraf. Betaal liever iets meer voor een gecertificeerd product van een merk dat zijn reputatie serieus neemt.

Veelgestelde vragen

Is een accu met CE-markering altijd veilig?

Nee. De CE-markering is een verklaring van de fabrikant en wordt niet altijd gecontroleerd. Een accu met CE kan nog steeds brandgevaar opleveren als het ontwerp slecht is. Let daarom ook op additionele certificaten zoals UN38.3 of IEC 62133 en koop bij een gerenommeerde partner.

Kan ik een accu laten testen?

Specifieke laboratoria kunnen accu's testen, maar dat is voor particulieren kostbaar en niet gebruikelijk. Je kunt wel advies vragen bij een fietsenmaker die bekend is met kwaliteitsmerken. Bij schade door een accu kun je een klacht indienen bij de leverancier of de Geschillencommissie.

Wat is het verschil tussen typegoedkeuring en certificering?

Typegoedkeuring is meestal verplicht voor voertuigen op de openbare weg, en wordt uitgevoerd door een instantie zoals de RDW. Voor losse accu's is er geen typegoedkeuring, maar wel een CE-markering en vrijwillige certificering. Deze certificaten garanderen dat het product aan bepaalde veiligheids- of kwaliteitsstandaarden voldoet.