Gezinsvriendelijke laadpleinen: voldoen ze aan de wet?

Veel laadpleinen zijn ingericht zonder rekening te houden met gezinnen met jonge kinderen. Hoewel er wettelijke eisen bestaan voor toegankelijkheid, blijkt de praktijk weerbarstig. Dit artikel onderzoekt waar het misgaat en hoe gemeenten kunnen verbeteren.

Wat zegt de wet?

In Nederland geldt het Besluit toegankelijkheid van gebouwen en de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte. Openbare laadpleinen vallen onder de verplichting om 'redelijkerwijs' toegankelijk te zijn. Concreet betekent dit: voldoende loopruimte, geen obstakels en een veilige oversteek. Toch zijn er geen specifieke eisen voor kindvriendelijkheid, zoals de aanwezigheid van een luierhoek of speelruimte. Gemeenten hebben dus beleidsvrijheid, maar ook een zorgplicht.

Knelpunten in de praktijk

Uit inventarisaties bij circa 20 laadpleinen in middelgrote steden komen veelvoorkomende problemen naar voren:

• Laadpalen staan op trottoirs, waardoor kinderwagens moeten uitwijken naar de rijbaan.
• Kabels liggen los over de grond, een struikelgevaar.
• Geen overkapping of zitgelegenheid, waardoor wachten bij slecht weer onaangenaam is.
• Verlichting ontbreekt of is zwak, onveilig in de wintermaanden.

Aanbevelingen voor gemeenten

Gemeenten kunnen stappen zetten door laadpleinen integraal te ontwerpen. Denk aan: laadpalen plaatsen in een groenzone met een verhard pad, kabels in een kabelgoot, en voldoende ruimte voor een kinderwagen. Ook is het aan te raden om bij de vergunningverlening een kindvriendelijkheidstoets te eisen. Een checklist met minimale eisen (vrije doorgang minimaal 120 cm, obstakelvrije zone rondom de paal) kan helpen. Door vroegtijdig bewoners met jonge kinderen te betrekken, sluit de inrichting beter aan bij de praktijk.

Goede voorbeelden

In enkele steden zijn al laadpleinen gerealiseerd met aparte wachtzones voor gezinnen. Zo heeft een gemeente in Noord-Brabant een laadplein met een overkapping, een bankje en een klein speeltoestel. Ook zijn er parkeervakken vergroot tot 2,7 meter breed, zodat het in- en uitstappen met kinderen makkelijker is. Deze voorbeelden laten zien dat kindvriendelijkheid niet duur hoeft te zijn: het gaat vooral om slimme inpassing.

Toekomstige regelgeving

De Europese AccessibleEU-richtlijn en de herziene Nederlandse bouwregelgeving gaan naar verwachting strengere eisen stellen. Zo zullen laadinfrastructuur en openbare ruimte expliciet onder toegankelijkheidseisen vallen. Gemeenten doen er goed aan nu al rekening te houden met deze ontwikkelingen. Wie nu investeert in inclusieve laadpleinen, voorkomt later dure aanpassingen.

Veelgestelde vragen

Zijn gemeenten verplicht om laadpleinen kindvriendelijk te maken?

Er is geen specifieke wet die kindvriendelijkheid voorschrijft, maar de algemene toegankelijkheidseisen uit de Wet gelijke behandeling en het Bouwbesluit gelden ook voor laadpleinen. Gemeenten moeten 'redelijkerwijs' toegankelijkheid garanderen, en dat kan ook kindvriendelijkheid omvatten.

Wat kan ik doen als een laadplein in mijn buurt niet kindvriendelijk is?

Je kunt een melding doen bij de gemeente, bij voorkeur via de buurtapp of het meldingsformulier. Verwijs naar de toegankelijkheidseisen en geef concrete verbeterpunten. Je kunt ook een buurtinitiatief starten om het plein gezamenlijk aan te pakken.

Zijn er subsidies voor het aanpassen van laadpleinen?

Ja, verschillende provincies en het Rijk hebben subsidies voor duurzame en toegankelijke openbare ruimte, zoals de Subsidieregeling Duurzame Mobiliteit. Gemeenten kunnen ook gebruikmaken van de regeling voor laadinfrastructuur. Informeer bij je gemeente naar de mogelijkheden.